Micha de Winter ‘Meer hoop & perspectief in de jeugdzorg’

Pedagoog Micha de Winter hield op 5 april 2018 de Hanzejeugdlezing in Groningen. Onder grote belangstelling hield hij een warm pleidooi voor meer hoop & perspectief in de jeugdzorg.  Michiel Verbeek (wethouder in de gemeente Haren met in zijn portefeuille o.a. het sociaal domein) schreef hier een interessant verslag over. 

Het gehele verslag is hier te lezen.

 

Boze brief resulteert in mooi ADHD-artikel

Toen Laura Batstra in November 2017 haar boek ‘ADHD: Macht en Misverstanden‘ uitbracht en in verschillende media haar visie toelichtte, leidde tot positieve en soms ook boze en negatieve reacties. Eén boze reactie kwam van psychologiestudent Kenth Triesscheijn die onder meer schreef:

‘Ik begrijp niet hoe u de aangetoonde pathologie kunt ontkennen. Ik ga uw artikel melden bij belangenvereniging Impuls, ik denk namelijk dat er meer patiënten en beroepsbeoefenaren in de individuele gezondheidszorg zijn die zich ofwel ernstig beledigd voelen, ofwel kunnen aantonen dat uw uitspraken op lariekoek berusten”.

Op Laura’s antwoord ‘Veel succes! Onenigheid mag in de wetenschap :-)’ reageerde Kenth bijzonder aardig met ‘Dat vind ik een heel sportieve reactie’. Deze interactie bleek het begin van een inspirerend (digitaal) gesprek, waarbij Laura en Kenth kennis namen van elkaars standpunten die al rap nader tot elkaar kwamen.

Kenth schreef een uitstekend artikel voor het Impuls en Woortblind Magazine met ruimte en respect voor verschillende visies op ADHD. U kunt zijn artikel HIER lezen.

 

Druk & Dwars steunt PO-in actie!

Afgelopen week publiceerden zowel het Dagblad van het Noorden als de Leeuwarder Courant dit opiniestuk van Druk en Dwarsers Laura Batstra (projectleider) en Wim Venema (medewerker klassenfeestproject) waarin ze pleiten voor steun aan leerkrachten die met hun stakingen strijden voor goed onderwijs aan onze kinderen.

 

Ervaringsverhaal: ‘Moet ik me hier nou druk om maken?’

Het verhaal van Nic Giling een van de cursusleiders van Druk & Dwars. 

‘Moet ik me hier nou druk om maken?’

‘Zonder hulp gaan we hier niet zelf uitkomen’, dacht een wanhopige vader over het gedrag van zijn 8-jarige zoon. Drie keer per dag kreeg het jongetje een driftaanval en hij en zijn vrouw besloten in actie te komen. Op school hing een flyer van de cursus Druk & Dwars. Wat de ouders aansprak, was dat niet hun kind gediagnosticeerd werd, maar dat zij zelf als ouders handvatten en advies in de opvoeding zouden krijgen. Samen met de ouders van nog drie kinderen volgden zij als eersten de cursus Druk & Dwars in onze gemeente.

Hoe werkt de cursus
‘Net als deze vader en moeder voelen de meeste ouders zich verschrikkelijk onthand en ook eenzaam in de omgang met het drukke en dwarse gedrag van hun kind,’ vertelt Nic Giling. Samen met Engelina Eissens verzorgt hij de cursus Druk & Dwars, die is ontwikkeld door de Rijkuniversiteit Groningen en de Hanzehogeschool. ‘Soms zijn ouders ook bezorgd om hulp te zoeken, omdat ze niet willen dat hun kind een etiketje wordt opgeplakt of omdat ze vinden dat ze het allemaal zelf moeten kunnen. Tijdens deze cursus stellen we geen diagnose en alles wat gezegd wordt, blijft binnen de groep. De cursus is gratis en helpt ouders die graag tips en trucs willen om hun kind beter te kunnen begeleiden. Na een persoonlijke intake volgen er zeven bijeenkomsten met maximaal vier ouderparen. Waarbij iedere keer een ander thema centraal staat, zoals bijvoorbeeld: belonen, negeren/corrigeren en complimenten.’

Meten is weten
Parallel aan de training loopt een onderzoek, dat wordt gedaan door de Hanzehogeschool en Rijksuniversiteit. Doel is om wetenschappelijk bewijs te verzamelen dat een cursus als Druk & Dwars net zo goed een remedie kan zijn tegen druk en dwars gedrag van kinderen als het voorschrijven van medicatie. ‘Voor sommige ouders was dit een extra motivatie om mee te doen,’ vertelt cursusleider Nic. ‘Als we anderen kunnen helpen door onze ervaringen te delen, dan doen we dat graag. Van de ouders wordt gevraagd om vragenlijsten in te vullen en om tijdens de cursus bij te houden hoe het gaat. Dat doen we aan de hand van het stellen van doelen aan het begin van de cursus en bij iedere bijeenkomst geven de ouders een cijfer tussen de 1 en 10 om aan te geven hoe het er voorstaat. Met ups en downs bleek dat gelukkig een stijgende lijn.’

Eyeopeners en valkuilen
Tijd voor jezelf nemen, dat bleek voor alle ouders een enorme eyeopener. Evenals dat ze elkaar ook heel goed konden ondersteunen en voorzien van tips en trucs.

Ongemerkt staat de opvoeding steeds meer centraal en zijn ze heel erg met hun kind bezig. Zelfzorg is daarom ook een van de thema’s tijdens de cursus. Het is belangrijk om op te kunnen laden. ‘Voor ons kwam deze cursus precies op het juiste moment’ vertelt een deelnemende vader achteraf. ‘We doen nu vaker ’s avonds niks. Naast het bieden van meer structuur en duidelijke regels heeft dat het gedrag van onze zoon gigantisch veranderd. Het klinkt misschien logisch om structuur en duidelijkheid te bieden en als je de boekjes leest, dan lijkt het ook gemakkelijk, maar ons lukte het niet en door de cursus gelukkig wel. Onze zoon is van drie driftbuien per dag naar een boze bui in de week gegaan en tegenwoordig vraag ik me steeds vaker af: moet ik me hier nou druk om maken?’

Op de foto Nic Giling. Hij verzorgt samen met Engelina Eissens de cursus Druk & Dwars in de gemeenten Delfzijl, Appingedam en Loppersum. In zeven bijeenkomsten krijgen ouders handvatten om beter met het drukke gedrag van hun kinderen om te leren gaan.

Do troublesome pupils impact teacher perception of the behaviour of their classmates

Onze promovendus, Bert Wienen, heeft zijn artikel “Do troublesome pupils impact teacher perception of the behaviour of their classmates?” gepubliceerd in The European Journal of Special Needs Education. In het artikel wordt verslag gedaan van een onderzoek in 184 klassen in basisscholen waarbij de perceptie van leraren ten opzichte van het gedrag van leerlingen in de klas werd gemeten. Uit deze metingen blijkt dat leraren in een ‘moeilijke klas’ het gedrag van een leerling eerder als problematisch ervaren dan in een klas die als makkelijk wordt ervaren. Er werd een verband aangetroffen tussen het aantal kinderen dat problematisch gedrag vertoont (vanuit de perceptie van de leraar) en de mate waarin de leraar het gedrag van de andere kinderen negatiever percipieert. Dit maakt het belang van de context bij diagnostiek en interventies duidelijk. Daarbij maakt ook de leraar onderdeel uit van de context. Er werden geen verschillen tussen scholen gevonden, wel tussen leraren.

 

Psycholoog Laura Batstra: “Dat ADHD een hersenstoornis is, is gebakken lucht”

Op 18-11-2017 verscheen het artikel: “Dat ADHD een hersenstoornis is, is gebakken lucht” op nieuws.nl.

Volgens psycholoog en auteur Laura Batstra is ADHD een probleem van de hele maatschappij. Ze vraagt zich af of we niet een andere vraag dan ‘Wat vero4575orzaakt ADHD?’ mogen gaan stellen, namelijk: ‘waarom is druk en dromerig gedrag in onze maatschappij eigenlijk zo’n probleem?’ Met de onlangs verschenen herziene versie van haar boek ‘ADHD: macht en misverstanden’ doet ze wederom veel stof opwaaien. “Opvoeden is worstelen. Het zou veel uitmaken als ouders hun verwachtingen wat bijstellen.”

Lees het gehele artikel hier.

 

ADHD is meer een probleem van de maatschappij

Op Groot Nieuws Radio verscheen op dinsdag 07 november 2017 het onderstaande bericht.

Kinderen met ADHD worden in kinderboeken vaak bestempeld als oorzaak van de problemen die er zijn. Ze hebben een chronische hersenstoornis waar ze pillen voor moeten slikken. Een misvatting, vindt Laura Batstra die als docent verbonden is aan de Rijksuniversiteit Groningen. “Het feit dat ADHD in onze maatschappij een probleem is, heeft meer te maken met onze maatschappij dan met die kinderen”, vertelt Batstra op Groot Nieuws Radio.

In de kinderboeken die Batstra onderzocht, wordt ADHD neergezet als een hersenstoornis waarvoor je pilletjes kunt gebruiken. Wat klopt daar niet aan? “De recente wetenschappelijke onderzoeken laten zien dat de hersenen van kinderen met een diagnose ADHD niet noemenswaardig verschillen met de hersenen van kinderen zonder de diagnose ADHD. Dus de stelling dat kinderen met ADHD andere hersenen hebben die het gedrag veroorzaken, is gewoon niet hard te maken. Een grote misvatting”, aldus Batstra.

“Iedereen wordt geboren met een bepaald temperament. Er zijn kinderen die wat actiever zijn en wat onrustiger dan andere kinderen”, zo verklaart Batstra het ontstaan van ADHD. Er zijn volgens haar veel oorzaken te verzinnen voor het feit dat kinderen druk zijn: het overbelaste schoolsysteem, grote klassen en overbelaste leraren.

Medicatie

Heeft medicatie wel zin als je ADHD hebt? Op korte termijn kan het hyperactieve gedrag onderdrukken, zegt Batstra. “Als je kijkt naar de lange termijn dan kun je niet zeggen dat kinderen daar voordeel bij hebben. Er wordt gezegd dat ze betere schoolprestaties krijgen, dat het sociaal functioneren vooruit gaat, maar dat wordt niet ondersteund door onderzoek.”

Voorlichting

Batstra hoopt dat er iets gaat veranderen in de voorlichting over ADHD. “Zolang we kinderen, ouders en leerkrachten blijven vertellen dat het gat om een chronische hersenstoornis, en we proberen kinderne met medicatie in te passen in een maatschappij die niet deugt, zal er weinig veranderen aan de maatschappij.”

Het hele gesprek met Laura Batstra kun je hier terugluisteren.

 

Reïficatie: hoe het ADHD concept het onderwijs dreigt te verarmen

In de GGZTotaal van november verscheen het artikel “Reïficatie: hoe het ADHD concept het onderwijs dreigt te verarmen”. Het artikel is geschreven door Sanne te Meerman.

Als deze titel al enigszins tot de verbeelding spreekt – volgens goed gebruik – zal dit waarschijnlijk niet komen door het woord reïficatie. Toch is reïficatie voor mij zonder enige twijfel het interessantste woord dat ik de afgelopen vijf, misschien wel tien jaar ben tegengekomen en daarom wil ik het graag onder de aandacht brengen. De koppensnellers onder u hebben nu in ieder geval al vier keer het woord reïficatie gezien – die winst is binnen – en als u doorleest onthul ik waarom reïficatie zo’n belangwekkend woord is. Op het grensvlak van onderwijs en zorg kan reïficatie ervoor zorgen dat de taakstelling van het onderwijs verarmt en dat de beschikbare middelen niet altijd bij de meest geschikte professionals terechtkomen. Hoe dit werkt bespreek ik aan de hand van het zeer ‘gereïficeerde’ begrip ADHD. Als onderdeel van deze bijlage ‘psychische problemen in de klas’ stelt dit stuk daarmee de vraag: zijn het wel psychische problemen?

Lees het gehele artikel hier.

 

Laura Batstra’s strijd tegen de medicalisering van adhd

 

Vandaag verscheen het artikel ‘Psycholoog: adhd is als problematisch ervaren gedrag. Geen ziekte dus, maar gedrag’ geschreven door Laura Batstra in de Volkskrant.

Kinderen met #adhd-achtig gedrag krijgen te snel ritalin of concerta, vindt psycholoog Laura Batstra. Dat gaat ten koste van kinderen die wel in de knoop zitten en op een wachtlijst terechtkomen. ‘Druk en dwars gedrag is lastig, maar knetternormaal.’

Lees het gehele artikel hier.

 

Onjuiste voorlichting over ADHD in kinderboeken

De informatie over ADHD in kinderboeken is onjuist, en eenzijdig. Dat blijkt uit onderzoek door studenten aan de Rijksuniversiteit Groningen. Het onderzoek werd uitgevoerd door Linda Foget en Caroline van Haeringen onder leiding van dr. Laura Batstra verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen, faculteit Gedrags- en Maatschappij Wetenschappen. Zij onderzochten wat Nederlandse educatieve kinderboeken over ADHD schrijven.

In vrijwel alle onderzochte kinderboeken wordt eenzijdig de biomedische visie op ADHD weergeven. Deze visie gaat er van uit dat ADHD een chronische hersenziekte is, die met medicatie behandeld moet worden. Wetenschappelijke onderzoeken laten echter zien dat er geen verschil is tussen de hersenen van kinderen met of zonder hyperactief gedrag en concentratiemoeilijkheden. In de kinderboeken is geen aandacht voor andere mogelijke oorzaken van ADHD zoals armoede, overbelaste ouders en leerkrachten en de prestatiemaatschappij.

‘De kinderboeken zetten het kind en zijn hersenen steevast neer als de oorzaak voor de problemen die er zijn’, waarschuwt dr. Laura Batstra. ‘Zo wordt kinderen met een diagnose ADHD ten onrechte aangepraat dat ze een chronische hersenziekte hebben waar ze pillen voor moeten slikken.’ In haar boek ADHD: Macht en Misverstanden dat deze week verschijnt, brengt ze alle wijdverbreide en hardnekkige misverstanden over de Aandachtstekortstoornis met Hyperactiviteit in kaart.

De onderzoekers maken zich zorgen over wat het met kinderen doet als ze opgroeien met de onterechte aanname dat ze een hersenziekte hebben. Zij pleiten voor eerlijke voorlichting, niet alleen aan ouders en leerkrachten, maar zeker ook aan kinderen zelf. Het onderzoek naar informatie over ADHD in kinderboeken wordt binnenkort gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift ‘Orthopedagogiek: Onderzoek en Praktijk’.