Volg nu de Train-de-trainer scholing gericht op ouders voor professionals

Ouders, leerkrachten, pedagogisch medewerkers, de trainer van de sportclub: ze hebben allemaal te maken met kinderen die druk & dwars gedrag vertonen. We weten wel dat druk en dwars gedrag behoorlijk kan verminderen door middel van een effectieve aanpak, maar hoe nemen we anderen hier zo goed mogelijk in mee?

Inhoud

De train-de-trainer scholing is bestemd voor pedagogisch medewerkers of zorgprofessionals die te maken hebben met hulpvragen van ouders van kinderen met als druk en dwars ervaren gedrag. Wanneer je de trainde- trainer scholing ouders goed hebt afgerond, mag je de Druk & Dwars oudertraining binnen je eigen regio geven. Door op een positieve, voorspelbare en vergelijkbare manier met dit drukke en dwarse gedrag om te gaan, leer je ouders weer positief te kijken naar het kind achter het gedrag.

Doelen

  • Vergroten van pedagogische draagkracht bij ouders;
  • Ouders stimuleren tot verbetering van communicatie en contact;
  • Verminderen druk & dwars gedrag binnen en buiten je organisatie.

Doelgroep

Pedagogisch medewerkers, Zorgprofessionals Jeugd (gericht op ouders )

** SKJ geaccrediteerd

(Gast)Docent

Prof. Dr. Laura Batstra

Locatie

Groningen; locatie wordt nog bepaald.

Data

1 bijeenkomst en na 6 weken een terugkomdag.

Tijdstip
9.00 – 16.00 uur (1x) /
9.00 -12.00 uur
(terugkomdag wordt ongeveer 6 weken na de bijeenkomst ingepland.)

Totale studielast

40 uur (waarvan 13 zelfstudie-uren)

Kosten

€ 850,- Inclusief boek ADHD: Macht en Misverstanden, trainersmap Druk & Dwars, 4 mappen voor ouderparen, koffie, thee en lunch. (GRATIS voor professionals uit de provincie Groningen.)

De flyer van dan training vindt u hier

Meer luisteren en minder labelen: De vondst van Vermeiren?

Laura Batstra keek afgelopen zondag naar de aflevering Zomergasten met hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren. Naar aanleiding hiervan schreef ze dit blog over ‘De vondst van Vermeiren’. 

Zondag keek ik naar de aflevering Zomergasten met hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren. Het verbaasde me niet dat hij de decentralisatie van Jeugdzorg onder vuur nam zonder de belangrijkste oorzaak ervan te benoemen. Wel verrassend was hoe hij zichzelf opwierp als initiator van de paradigmaverandering binnen de psychiatrie die in werkelijkheid door zijn collega’s is ingezet. Vermeiren was er zelf in eerste instantie niet eens een voorstander van.

Medisch model
De afgelopen jaren zien we een verandering in de manier waarop er in de samenleving over psychiatrische classificaties en medicatie wordt gedacht. Voorheen lag, mede door de stevige lobby van de farmaceutische industrie, de nadruk op het medische model. Stoornissen werden overwegend neergezet en gezien als hersendefecten die we zo vroeg mogelijk moeten signaleren en behandelen, vaak met medicatie. Vanuit de pedagogiek klonk al lange tijd kritiek op deze visie en ook verschillende psychiaters zetten zich al jaren in voor een paradigmaverandering: minder labelen en medicatie voorschrijven, en praten mét in plaats van óver en vóór mensen met moeilijkheden.

De echte pioniers
Robert Vermeiren deed voorkomen alsof de paradigmaverandering ‘meer luisteren en minder labelen’ zijn persoonlijke vondst is. Hij kreeg het idee om naar jongeren zelf te gaan luisteren echter pas in 2015, toen de veranderingen binnen samenleving en psychiatrie al in volle gang waren. Dit kwam vooral door de inspanningen van psychiaters als Jim van Os, Edo Nieweg en Floortje Scheepers, die al ver voor 2015 kritisch waren op onnodig classificeren en medicaliseren en actief tegen de gevestigde psychiatrische orde in gingen. Dat is niet gemakkelijk binnen het bolwerk dat de  psychiatrie is. Vermeiren ging helaas volledig voorbij aan de pioniersrol van zijn collega’s.

Vermeende overdiagnostiek
Hij sprak zich nu weliswaar kritisch uit over al te snel labelen en medicatie voorschrijven, maar in 2011, op het hoogtepunt van de zorgwekkende stijging van het aantal ADHD-medicatievoorschriften voor kinderen, ontkende Vermeiren dat er sprake was van overdiagnostiek en overbehandeling. “Wij strooien niet met ADHD” schreef hij samen met 5 andere hoogleraren kinderpsychiatrie in NRC. Twee van hen waren oprichters van de ‘Tornadopoli’: een kliniek waar kinderen binnen twee uur de classificatie ‘ongecompliceerde ADHD’ en een pilrecept konden krijgen. Degenen met zwaardere problemen waren niet welkom. Vermeiren heeft hier indertijd nooit zorgen over geuit. Hij gaf nu in zomergasten af op coaches die hulp verlenen, maar in 2012 startte hij zelf met enkele van die coaches een platform om berichtgevingen over “vermeende overdiagnostiek en vermeende medicalisering” te nuanceren en “ADHD en de behandeling van ADHD op de kaart te zetten”.

Decentralisatie
In zomergasten toonde Vermeiren ons het ene na het andere schrijnende fragment van jongeren met zware problematiek. Hij suggereerde dat hulp aan jeugd met ernstige problemen uitblijft door de decentralisatie van jeugdzorg naar gemeenten in 2015. Dat klopt niet. Al in 2009 stelde emeritus hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Frits Boer in de Volkskrant: “De bureaucratie waarin we terecht zijn gekomen, is schandalig. Makkelijke kinderen kunnen overal terecht, moeilijke worden als een hete aardappel doorgeschoven: van de psychiatrie naar de jeugdzorg en weer terug.” Juist omdat de kinderpsychiatrie zelf ongebreideld bleef groeien en zich daarbij vooral richtte op milde in plaats van ernstige problemen, moest er iets gebeuren en greep de overheid in. Gebrek aan zorg voor degenen met ernstige psychiatrische problematiek is kortom in eerste instantie een oorzaak van de overheveling van jeugdzorg van het rijk naar gemeenten. In plaats van te helpen deze ingewikkelde transitie in het belang van de kinderen zo goed mogelijk te laten verlopen, hebben veel kinderpsychiaters hun energie gestoken in mokken en protesteren. Dat is niet bevorderlijk geweest.

Ambassadeur
Ondanks mijn ergernis over het eenzijdige decentralisatiebetoog van Vermeiren en zijn onterechte claimen van een pioniersrol, heb ik geboeid gekeken naar de aflevering van Zomergasten. De fragmenten waren indringend en Vermeiren vertelde op een mooie en openhartige manier. Zijn pleidooi voor begrip en oor voor jongeren is hard nodig en ontzettend waardevol. De psychiatrie heeft niet alleen pioniers nodig, maar ook ambassadeurs die een nieuw paradigma breed en overtuigend onder de aandacht weten te brengen. Daar is Robert Vermeiren op deze zomerzondagavond uitstekend in geslaagd.

Je leeft het fijnste samen als je elkaar de ruimte geeft

In de rubriek Ouderschap in Balans Magazine gaat Laura Batstra in op ongevraagde adviezen, de altijd aanwezige bezorgdheid, het belang van elkaar ruimte geven en nog veel meer. Opvoeding is af en toe een worsteling. Met haar zes kinderen kan Laura hier goed over meepraten. 

U leest het artikel hier.

Veel breder kijken naar druk gedrag

Wederom aandacht in de media voor het proefschrift Wild & Willful van Maruschka Sluiter. In Onze Jeugd bepleit zij op overtuigende wijze een brede kijk op als druk en dwars ervaren kindgedrag. 

U leest het artikel hier.

Je kunt altijd kijken naar wat je kan doen als omgeving

In het Balans Magazine van juli 2021 staat Maruschka Sluiter met een artikel over het versterken van de omgeving van het kind. 

Gedrag is vaak een normale reactie op abnormale dingen in de omgeving,’ stelt Maruschka Sluiter. In haar proefschrift pleit zij voor meer ruimte voor een psychosociaal perspectief, naast de biomedische blik op ADHD: ‘Leg niet het probleem bij het kind, stel ook geen schuldvragen, maar zoek samen naar de best mogelijke ondersteunende context.’

Je leest het artikel hier

Nieuwsbrief Druk & Dwars juli 2021

De nieuwsbrief van juli 2021 van Druk & Dwars is uit!

In deze nieuwsbrief leest u over de niet te missen richtlijn voorlichting ADHD,  een inspirerend college van Laura Batstra, over een inclusieve tolerante samenleving en veel meer!

De nieuwsbrief leest u hier.

Infographic: De ‘stofjes’ in het brein bij de ADHD

In deze tweede infographic over de richtlijn voorlichting gaat het over de ‘stofjes’ in het brein bij ADHD. De richtlijn adviseert hierover voorzichtiger en minder normatief te zijn in voorlichting. We weten veel minder dan vaak gesuggereerd wordt, o.a de ‘ecologische fout’ wordt vaak gemaakt.

Pushpaniek

Een persoonlijk verhaal van Richard Jonkers

De zoon van Richard Jonkers ging van het reguliere onderwijs naar het Speciaal Onderwijs, en vervolgens naar het Speciaal Basis Onderwijs. Achteraf is het de vraag of deze lastige leergang de jongen niet bespaard had kunnen worden als de reguliere basisschool zich wat terughoudender had opgesteld.

Onze zoon heeft vlak voor de herfstvakantie in 2019 op ons verzoek een overstap gemaakt van het SO naar het SBO onderwijs omdat wij vonden dat Speciaal Onderwijs niet meer passend was. Overplaatsen naar regulier werd afgewezen en we hadden de keuze: gaan we voor prestaties (en waarschijnlijk een ongelukkige zoon) of kiezen we voor het SBO en een lagere uitstroom naar het VO? Wij hebben voor het geluk van onze zoon gekozen, en dat bleek voor de nieuwe SBO school ook het meest belangrijk.

Tijdens het eerste gesprek met de nieuwe juf en de ib-er was het al meteen raak. Voor het eerst in ons leven kregen we te horen dat wij een hele leuke zoon hadden, er werd gekeken naar hem als persoon. Wij zaten met een grote brok in onze keel. Dit was alles wat we hadden gehoopt maar toch was het lastig om ons hierop aan te passen omdat wij – door eerdere negatieve ervaringen met scholen – helemaal verkrampt naar school waren gegaan voor dit gesprek. Al met al was het best een prettig gesprek en we kregen ook te horen dat de IB-er voorlopig aanwezig zou zijn bij de gesprekken en hoe wij dat vonden. Ik stond kennelijk een beetje bekend als een papa die niet zomaar overal mee akkoord gaat en die vaak door vraagt. Wij hebben aangegeven dat de aanwezigheid van de IBer voor ons geen enkel probleem was en dat met ons in principe  alles bespreekbaar is. We zijn alleen wel gesteld op een goede onderbouwing van de manier waarop wij en onze zoon benaderd worden.

Onze zoon deed het erg goed op de nieuwe SBO school maar de juf merkte dat hij vies keek als hij extra verdiepingen kreeg aangeboden. We hebben toen verteld dat onze zoon voor hij naar het SO moest op een reguliere basisschool zat en dat hij daar ook extra verdieping kreeg aangeboden maar dat hij deze niet wilde maken omdat hij dat als straf ervaarde. De afspraak op die school was namelijk dat leerlingen eerst hun gewone werk moesten maken en daarna tijd kregen om andere dingen te doen, zoals spelletjes of buiten spelen. Dit gold om de een of andere reden echter niet voor onze zoon, die moest na 10 a 15 minuten ander werk gaan doen. Hij mocht daar geen vragen over stellen en werd er bozer en bozer over. Destijds kon hij dat niet verwoorden, nu hij wat ouder is wel. Vanwege de boosheid die hij nog niet onder woorden kon brengen, ging onze zoon het gedrag vertonen wat ze ook wel ADHD gedrag noemen.

De juf en IBer schrokken erg van wat ze hoorden over deze gang van zaken op de reguliere school. Het is in hun ogen namelijk NIET de bedoeling om extra lesstof op deze manier aan te bieden. Na onze uitleg waren ze extra alert om onze zoon heel vriendelijk en niet in vrije momenten extra verdieping te geven. Mede hierdoor ging het erg goed met hem in groep 6. Onze zoon ontspande, kreeg vrienden, en ging voor het eerst in lange tijd met veel plezier naar school.

Aan het eind van dat schooljaar kregen we een verzoek om onze zoon te laten onderzoeken op onder andere zijn intelligentie. Wij hadden hier wel wat vragen over en het was voor ons een verademing dat we dit soort zaken openlijk met elkaar konden bespreken zonder dwang en drang van de school. Op zich zijn wij helemaal niet tegen onderzoeken maar er moet wel een valide reden zijn Als het niet echt nodig is doen we het liever niet. Want wat gaan bepaalde uitslagen betekenen voor het verloop van de schoolcarrière van onze zoon? Hoe zal hij zelf omgaan met de uitslag? Hoe gaan toekomstige leraren/scholen om met deze informatie? Zomaar wat getalletjes kunnen enorme gevolgen hebben en wij denken daar niet lichtzinnig over. In overleg besloten school en wij dat ze eerst eens zouden kijken wat ze konden bereiken met gewoon proberen of onze zoon bepaalde stof aan kan en hem aanmoedigen.

Kort daarop hebben we nog eens een gesprek gehad en daar haalde de IB-er heel netjes en voorzichtig mijn woorden aan dat alles besproken mocht worden en dit beaamde ik. Ze vertelde ons dat onze zoon nogal snel afgeleid was en wat wij daarvan vonden. Ik vond daar het volgende van. Een waarnemer, de juf, kijkt naar mijn zoon als er een potlood op de grond valt. Om de een of andere reden is het niet goed als mijn zoon kijkt maar het is wel goed als de juf kijkt, ook zij is afgeleid. De IBer en de juf beaamden dit en dat vond ik erg opmerkelijk en eerlijk. In letterlijk ieder ander gesprek op de voorgaande scholen kreeg ik niet de ruimte om mijn visie te geven en dan werden de gesprekken onaangenaam. Ik ging verder en vroeg naar hoeveel vallende potloden mijn zoon mag kijken voordat dat een probleem is. En wat deed hij eigenlijk nadat het potlood op de grond was gevallen? De juf vertelde dat onze zoon daarna gewoon weer aan het werk ging, soms na een korte aansporing. Omdat zijn cijfers ook goed waren vroeg ik welk probleem er dan eigenlijk was dat opgelost moet worden. We concludeerden met elkaar dat er eigenlijk geen probleem is.

Een paar weken later kregen we te horen dat onze zoon van groep 6 meteen mocht doorstromen naar groep 8, ik zie hem dit nog trots aan zijn oma en opa vertellen. Het is opmerkelijk te noemen dat onze zoon 1,5 jaar geleden een cito niveau had wat bij half groep 5 paste en dat hij nu op M8 zit. Hij heeft dus tijdens de Corona periode op een SBO school 3,5 jaar aan lesstof weggewerkt en een klas overgeslagen terwijl deze school daar helemaal niet op is ingesteld! 

Recent stelde de juf dat onze zoon er waarschijnlijk heel anders voor had gestaan als hij op een andere reguliere school was begonnen. Hij had dan mogelijk op een hoger niveau uit kunnen stromen. Wij zijn echter al lang blij met wat hij nu bereikt heeft. De wens van onze zoon gaat in vervulling, want hij gaat binnenkort naar de tech-MAVO waar hij zo graag naar toe wilde. Hij zal het daar vast geweldig gaan doen en als blijkt dat hij meer kan dan zullen we dat met hem bespreken. Hij mag, maar het hoeft zeker niet, want er is meer dan alleen maar het leven als volwassenen. Nu moeten er ook leuke dingen gebeuren.

Achteraf vragen wij ons wel af wat onze zoon bespaard had kunnen worden als de reguliere basisschool waar hij zijn schoolcarrière begon ook wat meer zo’n instelling had gehad. Hij was vele malen beter af geweest als ze hem nooit gedwongen hadden om de extra verdieping te maken.

Nieuwe training bij Druk & Dwars!

Heb jij moeite met druk, dwars en ander gedrag van leerlingen in jouw klas? Wat zegt dat over jouzelf en jouw eigen kwaliteiten, uitdagingen en valkuilen? Begin het nieuwe schooljaar met een training kernkwadranten waarbij je achteraf zelf mag bepalen wat je ervoor wilt betalen. De Rijksuniversiteit Groningen in samenwerking met het Noordelijk Onderwijsgilde geven je team die mogelijkheid.

Aankomende september, oktober, januari en februari starten voor vier teams trainingen van 3 bijeenkomsten (à 2,5 uur).

Erkende trainers verzorgen, na een start van Daniel Ofman zelf, een training, waarbij Kernkwadranten het gesprek over kwaliteiten, valkuilen, allergieën en uitdagingen van jezelf, je leerlingen en collega’s op een laagdrempelige manier openbreken.

Het onderzoek dat is gekoppeld aan de training richt zicht op het professionele handelen met gedragsproblemen in de klas en op een professionele teamcultuur.

Voor opgave of vragen kun je contact opnemen met coördinator Druk & Dwars Marieke van Roy a.c.m.van.roy@rug.nl

Bekijk de flyer van de training hier.

Druk & Dwars college op veler verzoek langer beschikbaar

Er blijkt erg veel belangstelling te zijn voor de opname van het college over Druk & Dwars dat Laura Batstra op 15 juni gaf in een collegereeks over Normaliseren georganiseerd door inspiratieregio Noord Oost Friesland. In overleg met de organisatie is daarom besproken dat het college twee weken langer dan aanvankelijk gepland beschikbaar zal blijven. U kunt het nu tot 15 juli terugkijken via deze link en dit wachtwoord:

wachtwoord: A9JbvG